جایگاه منسوجات فنی در صنعت نساجی
دانستنیهای سنگشویی در تکمیل کالای جین
مهندس توفیق حسنپور ضمن اشاره به حوزه فعالیت خود بیان داشت: «عمده فعالیت بنده در ارتباط با بافندگی حلقوی پودی ماشینآلات گردباف است که در حال حاضر، با کارخانجات بسیاری در زمینه نصب، راهاندازی، طراحی و مشاوره در خصوص آموزش و یا خرابی دستگاهها تعامل و همکاریهای بسیاری دارم.»
ایشان درباره حضور نیروی متخصص و کارآمد در زمینه نساجی و به روز بودن تکنولوژیهای موجود در کشور اظهار داشت: «نساجی ایران از حضور فعالان دلسوز و پیگیر و همچنین، بهرهوری از تکنولوژیهای روز دنیا کاملاً غنی است؛ اما، به اعتقاد بنده زمانی میتوان آینده درخشانی را برای صنعت نساجی کشور ترسیم نمود که به توانمندیهایشان بها داده شود و امکانات لازم در اختیارشان قرار بگیرد. از لحاظ تکنولوژی هم اکثر ماشینآلات موجود در جهان مطابق با آخرین استانداردهای روز دنیا است و حداکثر میزان بهرهوری از آنها صورت گرفته است. اما به هرحال، با تمام تلاشی که برای رفع مشکلات انجام میگیرد، همچنان نواقصی هم وجود دارد. به عنوان مثال، ماشینآلات قدیمی موجود در کارخانجات بزرگ باید طی مدت زمان مشخصی تعویض گردد و تا حد امکان به تکنولوژیهای روز دنیا نزدیک شود تا بتوان محصولاتی قابل رقابت در بازار جهانی عرضه نمود. از این رو، انتظاری که هر ایرانی از دولت محترم دارد این است که تا حدامکان با کارخانجات، نیروها و مدیران جهت پیشرفت در کار و وارد ساختن تکنولوژی جدید همکاری لازم را داشته باشند و تمهیدات لازم را در راستای مرتفع کردن مشکلات بیندیشند.»
وی، عدم وجود خلاقیت و نوآوری در طراحیهای پوشاک را از جمله ضعفهای این صنعت کهن در کشور عنوان نمود و تصریح کرد: «همانطور که میدانید، یکی از عوامل رشد و پیشرفت در حوزه پوشاک ایجاد تنوع در طراحی است و باید با حداکثر خلاقیت و نوآوری متنوعترین و تارهترین محصول را عرضه نمود. از این رو، طراحان خلاق کشور باید این موضوع را بیشتر مدنظر قرار بدهند و متناسب با نیازها و سلایق افراد، محصولاتی را طراحی نمایند که نظر مصرفکننده را جلب کند. زیرا، عدم توجه به این موضوع مهم فشار مضاعفی را به کارخانجات نساجی وارد میکند و آنها را مجبور میکنند که به جای تنوع در طراحی پوشاک، تنها در نوع، طرح و کیفیت پارچه خلاقیت ایجاد کنند و این امر به تنهایی نمیتواند موفقیت چشمگیری را به ارمغان آورد.»
مهندس حسنپور در پایان، آمادگی خود جهت ایجاد پل ارتباطی بین فارغالتحصیلان این رشته و صنعت اعلام نمود و گفت: «آنچه که در این برهه زمانی اهمیت دارد و به اعتقاد بنده، توجهی به آن هم نمیشود همکاری نزدیک دانشگاهها با صنعت است و این غریبگی کاملاً احساس میشود. چراکه، این دو بخش از هیچ یک از مشکلات یکدیگر اطلاع ندارند و نمیتوانند تعاملی را در جهت رفع مسائل برقرار نمایند. بنابراین، مسائلی که هریک از این دو بخش با آن دست به گریبان هستند، باید انتقال یابد تا فارغالتحصیلان با فضای موجود در صنعت مأنوس شوند و با اطلاعات کافی و سابقه لازم وارد بازار کار گردند. بدین صورت، صنعت نساجی کشور میتواند با تلفیق اطلاعات تئوری و تجربی، بستر لازم جهت رفع معضلات و ارتقای کیفی و کمی محصولات نهایی را فراهم آورد و آینده درخشانی را رقم زند.»
